جوزهندی برای درمان و تسکین بسیاری از دردها مفید شناخته شده است. در طب سنتی، دانه و روغن جوزهندی را برای درمان بیماری های مربوط به اعصاب و سیستم گوارش تجویز می کنند. درخت جوزهندی با نام علمی myristica fragrans از جنس درختان همیشه سبز است. جوزهندی میوه ی درختی به همین نام است که مصرف آن به صورت خشک شده در مناطق گرمسیری رواج بسیاری دارد. هر دانه را از خارج، پوسته ی سختی به رنگ قهوه ای متمایل به خاکستری در برمی گیرد و شیارهای عمیقی دارد که با جدا کردن این پوسته، دانه ی آن ظاهر می شود. دانه، سطحی چین خورده دارد و رنگ آن متمایل به خاکستری است. به طور کلی، جوزهندی در طولی حدود 5/2 سانتی متر و قطری حدود 5/1سانتی متر شکلی شبیه به تخم مرغ دارد. آن چه جوزهندی را به یکی از طعم دهنده ها و ادویه های پرمصرف در غذا، به خصوص در مناطق گرمسیری، تبدیل کرده است، عطر و بوی تند و مطبوع آن است. صرف نظر از نقش جوزهندی به عنوان ادویه در غذا، این دانه خواص غذایی و درمانی بسیاری نیز دارد؛ جوزهندی خوبی از ویتامین ها، املاح معدنی، اسیدهای آمینه، روی، آهن، مس، کلسیم، ژرمانیوم، فلاوونوئیدها و بسیاری مواد مفید دیگر است. مخلوطی از چند قطره روغن جوزهندی و عسل حالت تهوع، سوءهاضمه و اسهال شدید را درمان می کند در گذشته، خردشده دانه های جوز را به عنوان طعم دهنده به بسیاری از غذاها می افزودند. همچنین برای برطرف کردن مزه نامطبوع داروها، آن را به تنتورها اضافه می کردند. خواصی از جمله هضم کننده غذا، ضدنفخ، ضددرد، محرک، ضدمیکروب، مقوی معده و ضداسپاسم (دل درد) برای آن قائل بوده و هستند. امروزه از این دانه استفاده بسیار زیادی می شود و آن را در بسیاری از کشورها در انواع نوشیدنی ها، کیک ها و شیرینی جات و حتی انواع سوپ ها می ریزند. حتی اسانس آن در صنایع عطرسازی و آرایشی بهداشتی کاربرد دارد. دانه های جوز دارای روغنی هستند که با روش فشردن از آن جدا می شود و به نام کره جوز هندی شهرت دارد. این کره به صورت نیمه جامد و به رنگ قهوه ای مایل به قرمز و با طعم و بوی جوز است. * آرام کننده درد معده برای درمان قولنج روده، جوزهندی را امتحان کنید چرا که سال ها برای درمان سوءهاضمه، اسهال و باد روده مصرف می شده است. گیاه شناس معروف، آندرو گدرت، نویسنده کتاب «درمان بیماری های گوارشی» در این باره می گوید: اسانس و سایر ترکیبات شیمیایی که در جوزهندی پیدا شده به فرد کمک می کند تا دستگاه گوارشش منظم کار کند. برای بهبود هضم، مقداری (نباید از نصف قاشق چای خوری بیشتر باشد چرا که مصرف مقدار زیاد جوز موجب تهوع می شود) جوزهندی را در یک کاسه شوربای آرد جو ریخته و به مدت چند هفته هرروز صبح میل کنید. مسکن دندان درد روغن جوزهندی مانند روغن دانه میخک سالیان سال برای درمان دندان درد و درد لثه مصرف می شده است. سارا اسنو، نویسنده کتاب «زندگی تازه» در این باره می گوید: «سعی کنید یک یا دو قطره از روغن جوزهندی را روی لثه بمالید. روغن جوزهندی را می توانید از عطاری ها تهیه کنید. فایده دیگر روغن جوزهندی: تحقیقات نشان داده است که ترکیبات روغن جوزهندی به مبارزه باکتری های دهان و دندانی می رود که موجب ایجاد حفره در دندان می شوند. لکه زدایی از پوست جوش های چرکی در حال ظهور را با این داروی خانگی، از بین ببرید: در یک کاسه، مقداری جوزهندی را با شیر ترکیب کنید تا به شکل خمیری ضخیم درآید، کرم به دست آمده را روی قسمت مورد نظر پوستتان قرار دهید، کرم باید چند دقیقه روی جوش بماند، پس از گذشت زمان کافی، ان را تمیز کنید. گفته می شود که جوزهندی، خاصیت ضد التهابی دارد که همراه با شیر غنی از ویتامین، پوستی لطیف و شاداب را به شما هدیه خواهد کرد. تسهیل کننده خواب در صورتی که هنگام بستن چشم و خواب با مشکل مواجه می شوید، یک فنجان شیر داغ را با جوزهندی مخلوط کرده و میل کنید. شیر حاوی تریپتوفان، اسید آمینه ای است که به سروتونین برای ترویج خواب در بدن تبدیل می شود. جوزهندی موجب می شود که اثر سروتونین در بدن طولانی تر باقی بماند (بنابراین در مغز به مدت طولانی تری می ماند). دیگر خواص جوزهندی * التهابات و دردهای مفصلی و رماتیسمی با مصرف خوراکی جوزهندی و همچنین ماساژ موضع با روغن آن تسکین می یابد. * جوزهندی به حفظ سلامت سیستم ایمنی بدن کمک می کند. * برای کاهش علائم آلرژی نیز می توانید جوزهندی بخورید. * سیستم قلبی، عروقی را تحریک می کند و برای حفظ سلامت قلب مفید است. همانند میخک، جوزهندی دارای ترکیبی به نام «یوجینول» است که برای قلب مفید می باشد. * به گزارش «ehow» در طب چین توصیه شده است که برای رفع معده درد و التهاب یا سوءهاضمه 3 تا 5 قطره این روغن همراه با یک قاشق غذاخوری عسل به طور ناشتا میل شود. تحقیقات نشان داده است که ترکیبات روغن جوزهندی به مبارزه باکتری های دهان و دندانی می رود که موجب ایجاد حفره در دندان می شوند * بی نظمی و درد قاعدگی را رفع می کند. * تقویت کننده ذهن است. بدن را آرامش می دهد و سبب افزایش گردش خون می شود. * روغن آن از جمله ترکیبات مهم بیشتر داروهای تسکین دهنده سرفه است. ضمن این که در درمان سرماخوردگی نیز موثر است. * برای درمان آسم مفید است. * اضطراب و افسردگی را رفع می کند. * عفونت و بیماری های کلیه ای را درمان می کند. * خاصیت ضد باکتریایی و ضدعفونی کننده دارد که برای رفع کدری، چربی و چین و چروک پوست مفید است. * به نقل از «ask.com» ماده ای به نام مایریستیسین (myristicin) موجود در آن آنزیم های موجود در مغز را که در بروز بیماری آلزایمر موثر است از بین می برد و برای بهبود حافظه مفید است. * مصرف مقدار کم آن نفخ معده را کاهش می دهد، به هضم غذا کمک می کند و اشتها را بهبود می بخشد. * در شل کردن عضلات موثر است. * مخلوطی از چند قطره روغن جوزهندی و عسل حالت تهوع، سوءهاضمه و اسهال شدید را درمان می کند. * در طب هومیوپاتی، برای معالجه اضطراب و افسردگی به کار برده می شود. * در طب چینی برای درمان بیماری های کبد استفاده می شود. تقویت کننده کبد است و سموم کبد را دفع می کند. * برای کنترل آکنه، 2 تا 3 دانه جوزهندی آسیاب شده را با کمی شیر مخلوط کنید تا به شکل ضماد دربیاید. پس از شستن صورت با آب ولرم و خشک کردن، ضماد را به صورت بمالید و پس از 2 ساعت ابتدا با آب ولرم و سپس برای بستن منافذ با آب سرد بشویید. این ضماد به عنوان اسکراب برای رفع جوش استفاده می شود. * برای تسکین علایم سرماخوردگی با کمی آب، آرد و پودر جوزهندی ضمادی تهیه کنید و روی پارچه کتان بمالید و روی سینه قرار دهید. * خستگی مفرط و استرس را رفع می کند و قدرت تمرکز را افزایش می دهد. مصرف مقدار کم آن نفخ معده را کاهش می دهد، به هضم غذا کمک می کند و اشتها را بهبود می بخشد * برای تسکین درد مفاصل، عضلات، آرتریت، زخم و التهاب کمی از روغن آن را روی موضع بمالید. * مصرف آن مانع بروز سنگ کلیه می شود. * برای بهبود بخشیدن به سیستم گوارشی کمی پودر جوز هندی را روی صبحانه خود بپاشید. زیاده روی نکنید نکته آخر این که نباید در مصرف این گیاه زیاده روی کرد چون اسانس دانه دارای مواد محرکی است که مصرف مداوم و زیاد آن باعث اختلالات قلبی، تند شدن حرکات قلب، سرخی صورت، سردرد و نوعی مسمومیت می شود. این موضوع در سال های اخیر مورد تحقیق و تایید قرار گرفته و یکی از ترکیباتی که باعث این مسمومیت می شود به نام میریستی سین شناسایی شده است. بنابراین اگر از خواص این گیاه مطلع شدید، در مصرف آن زیاده روی نکنید و همیشه حد اعتدال را نگه دارید. علاوه بر این مصرف زیاد آن سبب ایجاد مشکل در بخش کنترل احساسات در مغز شده و پس از مصرف بیش از حد، احساس نشاط به همراه سستی و رخوت در انسان پدید می آورد که شبیه نوعی مسمومیت است.