در طی سه ماه اول بارداری، جنین کاملأ وابسته به هورمونهای تیروئید مادر است که از جفت عبور کرده و به جنین می رسند به همین منظور مادران باردار باید استفاده از مواد یددار را در برنامه غذایی خود بگنجانند.
دکتر حسین دلشاد، قائم مقام مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ضمن بیان این مطلب اظهار داشت: پس از پایان سه ماه اول حاملگی غده تیروئید جنین فعالیت خود را شروع نموده و هورمون تیروئید تولید می کند و در خانم های بارداری که دچار کم کاری تیروئید بوده و یا مقادیر کافی ید دریافت نمی کنند، جنین آنها با خطر اختلال رشد مغز و دستگاه عصبی روبرو هستند.
وی افزود: حاملگی طبیعی منجر به یکسری تغییرات فیزیولوژیک و هورمونی می شود که بر عملکرد تیروئید تأثیر می گذارند و به خاطر بروز این تغییرات تفسیر نتایج آزمایش تیروئید یک خانم حامله باید با دقت صورت پذیرد و در یک حاملگی طبیعی به خصوص در سه ماه اول بارداری مقدار tsh ممکن است پایین تر و مقادیر t4 و t3 بالاتر از محدوده طبیعی باشند که این تغییرات برای یک خانم باردار طبیعی تلقی می شود.
دکتر دلشاد در خصوص پرکاری تیروئید یا گواتر سمی در دوران حاملگی گفت: به طور کلی شایع ترین علت پرکاری تیروئید مادر در زمان بارداری یک نوع بیماری خود ایمنی بنام بیماری گریوز است و تقریبا یک نفر از هر 1500 خانم حامله را مبتلا می کند و تشخیص این بیماری در زمان بارداری ممکن است مشکل باشد.
این متخصص غدد و متابولیسم ادامه داد: برای تشخیص پرکاری تیروئید در خانم های باردار، گرفتن شرح حال دقیق، توجه به علائمی که از طرف بیمار مطرح می شود، معاینه بالینی بیمار به خصوص وضعیت غده تیروئید و جستجو برای نشانه های پرکاری تیروئید در بیمار و همچنین اندازه گیری هورمونهای تیروئید خون ضروری هستند.
وی تأکید کرد: در دوران بارداری انجام اسکن تیروئید جایز نیست زیرا ماده رادیو اکتیوی که به منظور انجام اسکن تیروئید به مادر تجویز می شود از جفت عبور کرده و توسط غده تیروئید جنین جذب می شود و باعث اختلال عملکرد آن می شود. در مورد تفسیر آزمایش تیروئید بیمار نیز با توجه به تغییراتی که در حاملگی طبیعی در مقدار هورمونهای تیروئید خون مادر بروز می کند باید دقت لازم توسط پزشک معالج بعمل آید.
دکتر دلشاد درباره درمان این بیماری در مادران باردار گفت: پرکاری خفیف تیروئید تا زمانی که مادر و جنین در وضعیت خوبی باشند ممکن است نیاز به درمان نداشته باشد، اما اگر پرکاری تیروئید به اندازه ای شدید بوده که برای مادر و جنین خطر آفرین باشد، درمان پرکاری تیروئید با داروهای ضد تیروئید ضرورت پیدا می کند.
وی افزود: در صورتی که نتوان با مقادیر مجاز داروهای ضد تیروئید، پرکاری تیروئید مادر حامله را کنترل کرد انجام عمل جراحی به منظور برداشتن غده تیروئید توصیه می شود که معمولأ بهتر است این عمل در طی سه ماه دوم بارداری صورت پذیرد. /203